divanesadegh — Wed, 21 May 2008 01:00:31 GMT

خوش آمد گويم اكنون روي ماهت

ببوسم من كنون آن خاك پايت

كه تو منت نهادي ديده ام را

ببيني اين وبلاگ ريده ام را

در تمام زندگي همچون شقايق باش

بهر نام پاك خود چون شير لايق باش

در ميان لاف بندان و دغل بازان

همچو من با افتخار ،صادق باش

اشعار

divanesadegh — Wed, 21 May 2008 00:55:47 GMT

تنهاترين تنها

   از تنهايي بدم مياد،اما باهام اجين شده     تنها چيزي كه مي دونم از عشق فقط همين شده
    دلم مي خواد تا يه روزي يكي بياد تو زندگيم     بفهمه عشق پاكمو،بفهمه از رو سادگيم
     يكي باشه كه بتونه واسه دلم لايق باشه       يكي باشه كه بتونه مثل خودم صادق باشه

                                                  ناز
          من ناز خريدارم اگر ناز تو باشد       رقصم به نوايي كه از ساز تو باشد
              گر مي شكني بشكن و اما           كي كس چو من همراز تو باشد

                                                خال يار
        من به خال لبت اي دوست گرفتار شدم     چشم بيمار تو را ديدم و بيمار شدم
      مالك هر دو جهان بودم و در راه وصال     كوچك وپست و حقيروگزكي خار شدم
             ناطقي ماهرم و در وصف رخت        عاجز از قرت گفتار شدم

                                ناز غلط انداز
         در وادي عشق بازي               تو بر چه ي خود نازي
          با اين همه طنازي                  باز هم غلط اندازي

                                 از هجر رويت
          از همه عالم بريدم                 چون كه بر رويت رسيدم
        چشم خود بر حور بستم            بس كه من وصفت شنيدم
         در خيالم تو بهشتي                  حيف رويت را نديدم

                                             عشق
       از عشق چه گويم كه دلم مملو از آن است   گويند كه بازيچه ست دگران است
   اين كور گره ها هنر دست زمانه است     كي عاشق از اين تهمت و تعنه نگران است

                                        قلب خببيث
   نگو كه دوستم داري چون مي دونم دروغه   من كه نيستم مي دونم دور و برت شلوغه
    وقتي كه تنها مي شي يا حوصله ات سر مياد     قلب خبيثت بازم دور و بر من مياد
     مي گه بزار   يكم بزارمش سر كار     دست از سر ساده ي ما   تو   بردار
        تا كه مي خوام باور كنم با مني     بي  هيچ دليلي دلمو مي شكني

دليل دل
دل با تو دل مي شه بي تو نفس مشكل مي شه

هك شده روي سينه بذار هر كي ببينه

جز تو ندارم كسي پس كي به هم مي رسيم

                                سينه آ تشين
      آتشي در سينه دارم كادم ندارد     عشق   پاكي مي برم كه عالم نداند
      مقصد اين عشق پاكم سينه اي است     هيچ مادر قدرت زادن ندارد

خط قرمز

هم صحبت هر كي شدم يواش يواش دلم رو برد

تا كه من عاشقش شدم بازم بلا سرم آورد

دلم ديگه سنگ شده و ديگه عشق رو نمي شناسه

هر جا كه عشقي ببينه مي گه كاسه و نيم كاسه

حالا ديگه گرگ شده و از همه عالم بريده

دور هر چي عاشقيه يه خط قرمز كشيده

آواي يار

گويند صداي دوهل از دور خوش است

ناز آواي تو از دور بر اين سينه نشيت

فرق اين دو از زمين تا آسمان

اين يكي عاشق پران و آن يكي عاشق كش است

آرزوي مرگ

هر كسي از راه رسيد زد تو سر اين دل من

هر كسي اضافه كرد،يك گره به مشكل من

اين دل صاب مردم شده يه چينيه پر از ترك

كاش بشه بشكنه و زندگيم شه ختم به درك

آيين عشق

معني عشق به واقع اين است

آتش داغ كه در اين سينه است

قلب عاشق چنان شاپركي مي سوزد

بهرعاشق سوختن آيين است

آتش انتقام

همش مي گن بهم رفقا،بيا و عشق بازي بكن

مي گن يكي رو پيدا كن باهاش دلت رو راضي كن

مي گم آخه اون كه هر دوتا دل توش خوش باشن

همين مي شه آخر كار قلباشون از هم مي پاشه

آخه دل كه بازيچه نيست كه هي بياي و بشكوني

هر بار كه داغي بذاري يه گوشه شو مي سوزوني

دلي كه از دست قضا داغاي روش زياد بشه

يك هويي شعله مي گيره يك هو زبونه مي كشه

مي سوزونه هر كسي رو،به هر جا ميكشه سرك

مي گه اونه كه مي سوزه ،منم باهاش خوب به درك

گذر عمر

عمرت مي گذره مثل برق و باد ميگذره چه دلت بخواد،يا كه نخواد

مشكلات روي سرت مثل برف و بارون تا بخواي رد شي مي شي درب و داغون

زندگيمون داداش مفتي نيست آره زندگي سخته افت و خيز داره

ما كه نداشتيم خيزي فقط داشتيم افت از بس در افتاديم با آدماي كلفت

داريم زندگي مي كنيم تو يه جاي تاريك داريم مي گرديم دنبال يه راه باريك

تا كه در آريم از توش يه لقمه نون ميجنگيم واسه اون نون تا پاي جون

چه سود

هرشب خيال روي تو دارم ولي چه سود دستي زدن به موي تو دارم ولي چه سود

هرشب دلم بسوي حريم تو پر كشد داند كه ميل كوي تو دارم ولي چه سود

هرشب كه آسمان دلم پرستاره شد شوقي به گفتگوي تو دارم ولي چه سود

هرشب كهآسمان به زمين ميدهد نمي اميد بر سبوي تو دارم ولي چه سود

هرشب حساب جوروگناهان خودكنم بي چاره سر بسوي تودارم ولي چه سود

هرشب كه شب طلوع نمايد به كلبه ام اميد نور روي تو دارم ولي چه سود

دل بارها شنيده ليلي ومجنون يكي شدند در سينه آرزوي تودارم ولي چه سود

اي يوسف گم گشته بازآي به كنعانم

اين ديده تو را جويد وين سينه تو را خواهد

چون مرغ سحر خواني كفتاده به زندانم

شب تابه سحر گويم پس كو گل شب بويم

دل خواهشآن دارد در عشق بميرانم

شمس و قمرو افلاك دائم به تمنا يت

اي ورد زبان من منهم ز تو مي خوانم

هرچند كه گمراهم درحسرت ودرآهم

در خواب و خيال خود گويم به تو ميمانم

من مرده بيدارم از عشق تو بيمارم

تو در همه جا حاضر منهم ز تو پنهانم

شرم ازرخ زيبايت دانم كه خطاكارم

پشت من مسكين را بشكست گنا ها نم

شاید

صبر كن صبر كن شايد كه حرفآخري در وادي ما مانده باشد

يا گريزكوچكي چون خاطره يك گوشه تنها مانده باشد

پيچكي پيچيده اي بر پاي من چون ساقه گلهاي كوهي

گر چه گل خشكيد اما باز اميد آن كه رويا مانده باشد

صبر كن صبر كن تا موج اشكم قدرت يكبار روئيدن بگيرد

تا كند راضي تو را چيزي ز دريا مانده باشد

ثبت كردم ضربه ها را هر قدم چون دور مي شد

شايدآنروزي كه برگشتي همانجا جاي پا مانده باشد

ديوان صادق

اشعار